Ήταν μια επίσκεψη εκπαιδευτική 

 που είχε οργανωθεί πέρυσι στα πλαίσια του μαθήματος της πολιτικής παιδείας,αλλά δεν κατέστη δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Φέτος όμως οι μαθητές της β πλέον και συγκεκριμένα τα τμήματα β1,β2  την είδαν να παίρνει “σάρκα και οστά ” και να ζήσουν μια εμπειρία μοναδική και πρωτόγνωρη.Ειχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά πως λειτουργεί ένα σχολείο μέσα σε κατάστημα κράτησης. Να συνομιλήσουν με μαθητές-κρατούμενους.Να ακούσουν τα προβλήματά τους, να αφουγκραστούν τον πόνο τους, να μοιραστούν,  ναι να μοιραστούν τα όνειρά τους , γιατί κι αυτοί έχουν σχέδια,  όπως οι δικοί μας μαθητές. Να βιώσουν αυτή την ενσυναίσθηση,  που διαβάζουν στο μάθημα της έκθεσης , από πρώτο χέρι. Να δώσουν λίγη χαρά σε ανθρώπους που στερούνται το πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου: την ελευθερία. Να συνειδητοποιήσουν ότι οι κρατούμενοι δεν είναι κάποια ανθρωπάκια που φορούν όμοιόμορφες στολές αλλά συνάνθρωποι τους που για κάποιο λόγο και σε κάποια “κακιά” στιγμή παρέκλιναν .Να κατανοήσουν την αξία του σχολείου – που ίσως δεν την αναγνωρίζουν τώρα- και την προσφορά του στον βασικό πυλώνα της αντεγκληματικης πολιτικής: την κοινωνική επανένταξη. Τα λίγα,  αλλά μέσα από την καρδιά  τους δώρα που προσέφεραν- στερούμενοι το χαρτζιλίκι τους-  στους μαθητές-κρατούμενους, να έδωσαν λίγη χαρά , σε ανθρώπους που ζουν σε κελί φυλακής. Η συμπεριφορά τους ήταν υποδειγματική και ζήτησαν να οργανωθεί κι άλλη επίσκεψη στο μέλλον.